Yazar Sadettin KAPLAN

Yazar Sadettin KAPLAN
Sokma el heybesine, elin kalır içinde,
El unutmaz; ün ve kin elin kalır içinde...

Tarar zülfünü meltem vefasız sevgilinin;
Yâr gider, yâr kokusu yelin kalır içinde...

Açmayan her gelincik haclegâhıdır aşkın;
Nice murat almayan gelin kalır içinde...

Gönül sazı bir sada sarnıcıdır zamanın;
Bin türkü bir incecik telin kalır içinde...

Öyle bir çağlayan ki gamzedenin gözyaşı;
Yerle gök bir damlacık selin kalır içinde...

Gül atma, gizli sevda ejderhâ kuyusudur;
Dikeni cana batar, gülün kalır içinde...

Kaç Kerem’in külünü süpürür şu Aslıhan?
Kaç Mecnun, Leylâ denen çölün kalır içinde...

Uzanır yüzükoyun sarışın sabah suya;
Ezilen esmer gece gölün kalır içinde...

Umut, harman yerinde gizlenir bir dâneye;
Ömrünü yele verir, ölün kalır içinde...

Ey gönül, bir cümlede gizlenir bin bir tuzak;
Dar bir kelâm edersin; dilin kalır içinde...